Przejdź do treści
Home » Organizacje charytatywne .

Organizacje charytatywne .

Do:

Temat: Wyszukaj organizacje charytatywne.

Szanowni Państwo,

W ostatnich latach byłem zaangażowany w walkę o osoby niepełnosprawne w państwie Izrael – walkę szeroko znaną także w mediach.

Jednak nawet po wielu latach walki stało się jasne, że nadal nie ma rozsądnego rozwiązania w sektorze mieszkaniowym dla osób niepełnosprawnych i innych pokrzywdzonych przez los w państwie Izrael.

Oczywiście epidemia korony, która boli w ostatnich miesiącach (te słowa piszę w niedzielę 12 lipca 2020 r.), Doprowadziła do znacznego pogorszenia sytuacji – i to nie tylko populacji niepełnosprawnych: wiele osób straciło zdolność do zarabiania na życie dosłownie stała się głodna na chleb.

Pytam cię o to: czy znasz organizacje charytatywne lub biznesmeni, którzy mogą pomóc, aby złagodzić trudną sytuację tych grup ludności – i biorąc pod uwagę, że nikt nie wie, jak długo ta sytuacja będzie trwać?

W dalszej części listu opisuję trudności publiczności, do której należę – osób niepełnosprawnych.

 

1) Mój dowód tożsamości nr: 02947403

2) Moje e-maile: 02947403@walla.co.il lub abs783a@gmail.com lub assaf197254@yahoo.co.il lub ass.benyamini@yandex.com lub a32assaf@outlook.com lub: assaf002@mail2world.com

3) Moja organizacja opiekuńcza:

Reuth – Avivit Hostel 6 Ha’avivit St.

Kiryat Menachem, Jerozolima 9650816.

Numer telefonu biura hostelu: + 972-2-6432551 lub + 972-2-5428351 Adres e-mail hostelu: avivit6@barak.net.il

4) Na spotkaniu z pracownikiem socjalnym Avivit Hostel o godzinie 13:30 w dniu 12 grudnia 2017 r. Wyraźnie zabroniono mi ujawniać jakichkolwiek jej danych i / lub innych pracowników Avivit Hostel lub Reuth.

5) Mój lekarz rodzinny:

Dr. Michael Halav

Clalit Healthcare Services, Ir Ganim oddział 63 Borochov St.

Kiryat Yovel, Jerozolima 9678150.

Telefon do przychodni: + 972-2-6440777, faks: + 972-2-6438217.

 

6) Poniżej mój korespondent z pracownikiem socjalnym z Reuth pod koniec stycznia 2020 roku:

25.1.2020

Szanowna Pani Tal Lotan,

Odp .: Apartament pod adresem 115 Kostaryka St.

Chcę poinformować, że rolety w salonie są zablokowane i nie można ich przesunąć. Czy pracownik hostelu może to naprawić? (Nie wiem jak

 

napraw to lub jeśli muszę zadzwonić do właściciela mieszkania, aby to zrobić). Co myślisz? Szczerze,

Assaf Benyamini, mieszkaniec hostelu mieszkalnego z asystą Avivit PS

Niedawno wysłałem Ci załączony list zwykłą pocztą za pośrednictwem Israel Postal Company. Byłbym wdzięczny, gdybyś mógł odpowiedzieć na zadane przeze mnie pytanie.

 

12.1.2020.

Szanowna Pani Tal Lotan, odnośnie okresu dzierżawy

Umowa najmu mojego mieszkania wygasa 14 lipca 2020 roku. Uważam, że jest miejsce na rozważenie poproszenia właściciela mieszkania o wyjaśnienie, czy zgadza się na przedłużenie najmu. Zaznaczam, że chcę dalej mieszkać w mieszkaniu, ale jeśli właściciel mieszkania nie chce przedłużać najmu, muszę się odpowiednio przygotować i zacząć szukać kolejnego mieszkania.

Szczerze,

Assaf Benyamini, mieszkaniec hostelu Avivit PS My I.D. nr: 029547403

 

Mój list do pracownika socjalnego Tal Lotan 10 Yahoo / poczta przychodząca

Assaf Benyamini 15 stycznia o 15:50

przez + 6 Tal

Assaf Benyamini

Nie rozumiem. Kiedy zamierzasz zadać pytanie właścicielowi mieszkania? KIEDY? Nie jest możliwe zrozumienie odpowiedzi „Trzy miesiące wcześniej to powszechna praktyka”, kiedy zamierzasz zadać jej to pytanie. (Wolę jak najszybciej, bo w przeciwieństwie do poprzednich okazji, kiedy się przeprowadzałem, tym razem moje zdrowie jest gorsze i nie mogę osobiście spakować swojego dobytku. Jeśli będę musiał przenieść mieszkanie, tym razem będzie mi dużo trudniej fizycznie, a więc cały proces potrwa znacznie dłużej, jednak emocjonalnie będzie znacznie łatwiejszy, dlatego pytam ponownie, jeśli moje uwagi nie zostały zrozumiane: kiedy zamierzasz zapytać właściciela mieszkania w tej sprawie?

 

Szczerze,

Assaf Benyamini, mieszkaniec hostelu Avivit

 

Niedziela, 26 stycznia 2020, GMT + 2 10:46:27 TAL LOTAN talotan39@gmail.com napisał 26 stycznia 12:28

  • TAL LOTAN talotan39@gmail.com

Do: Assaf Benyamini 26 stycznia o 14:09

Skontaktujemy się z Tobą w przyszłym miesiącu. Tylko weź pod uwagę, że zgodnie z umową możesz dać trzymiesięczne wypowiedzenie.

 

 

 

W niedzielę 26 stycznia 2020 r. O godzinie 12:29 od Assafa Benyaminiego

<assaf197254@yahoo.co.il>

 

Pokaż oryginalną wiadomość

 

Assaf Benyamini <assaf197254@yahoo.co.il>

 

Do: Tal Lotan

 

26 stycznia 2020, 14:13 OK. Dziękuję Ci.

W niedzielę 26 stycznia 2020 r. O 14:09:58 GMT + 2

 

Napisał TAL LOTAN talotan39@gmail.com

 

Ukryj oryginalną wiadomość

 

Skontaktujemy się z Tobą w przyszłym miesiącu. Tylko weź pod uwagę, że zgodnie z umową możesz dać trzymiesięczne wypowiedzenie.

 

W niedzielę 26 stycznia 2020 r. O godzinie 12:29 od Assafa Benyaminiego

 <assaf197254@yahoo.co.il>

 

Nie rozumiem. Kiedy zamierzasz zadać pytanie właścicielowi mieszkania? KIEDY? Nie jest możliwe zrozumienie odpowiedzi „Trzy miesiące wcześniej to powszechna praktyka”, kiedy zamierzasz zadać jej to pytanie. (Wolę jak najszybciej, bo w przeciwieństwie do poprzednich okazji, kiedy się przeprowadzałem, tym razem moje zdrowie jest gorsze i nie mogę osobiście spakować swojego dobytku. Jeśli będę musiał przenieść mieszkanie, tym razem będzie mi dużo trudniej fizycznie, a więc cały proces potrwa znacznie dłużej, jednak emocjonalnie będzie znacznie łatwiejszy, dlatego pytam ponownie, jeśli moje uwagi nie zostały zrozumiane: kiedy zamierzasz zapytać właściciela mieszkania w tej sprawie?

Szczerze,

Assaf Benyamini, mieszkaniec hostelu Avivit

 

 

 

 

 

 

W niedzielę 26 stycznia 2020 r. O 14:09:58 GMT + 2

 

Napisał TAL LOTAN talotan39@gmail.com

 

 Witam, Zwyczajowo powiadamia się o tym z trzymiesięcznym wyprzedzeniem, ale jest to również możliwe wcześniej.

 

 

 

Sobota, 25 stycznia 2020 o 20:00 od Assafa Benyaminiego <assaf197254@yahoo.co.il>

 

Rozumiem, ale kiedy masz zamiar zadać to pytanie? Sobota, 25 stycznia 2020 r., 19:46:52 GMT + 2

Napisał TAL LOTAN talotan39@gmail.com

 

Jest za wcześnie, nawet jeśli powiesz, że hipotetycznie chcesz przedłużyć, ale jest zobowiązana.

 

Krótko mówiąc, jest za wcześnie.

 

Sobota, 25 stycznia 2020 o 19:07 od Assaf Benyamini <assaf197254@yahoo.co.il>

 

— Wiadomość wysłana —-

 

Od: Assaf Benyamini <assaf197254@yahoo.co.il>

 

Do: TAL LOTAN talotan39@gmail.com

 

Wysłano: sobota, sobota, 25 stycznia 2020, o 16:31:35 GMT + 2 Re: Mój list do pracownika socjalnego, Tal Lotan

W porządku. Jaka jest Twoja opinia na temat drugiego pytania, które zadałem (pytając właścicielkę mieszkania, czy zamierza przedłużyć umowę najmu, czy nie)? Oczywiście, jeśli właściciele apartamentu nie zgodzą się na przedłużenie najmu po 14 lipca 2020 r., Będę musiał znaleźć inne rozwiązanie mieszkaniowe (i tym razem pakowanie rzeczy osobistych potrwa znacznie dłużej ze względu na pogarszający się stan zdrowia, co nie pozwoli pakuję samodzielnie).

 

Assaf Benyamini

 

Sobota, 25 stycznia 2020 r., Godzina 16:22:17 GMT + 2

 

Napisał TAL LOTAN talotan39@gmail.com

 

Cześć Assaf. Jeśli chodzi o rolety, poproszę Barucha o przyjrzenie się, a jeśli to większa usterka, skontaktuję się z Sigalit.

 

 

 

 

Assaf jako cele, które należy osiągnąć. 7) Poniżej znajduje się 17-stronicowy raport społeczny, który został napisany o mnie w dniu 28.06.2011.

* Chciałbym zaznaczyć, że przyjechałem na rehabilitację do Szpitala Psychiatrycznego Kfar Shaul w Jerozolimie w dniu 3.08.1994 r., A nie w 2004 r., Jak błędnie napisano w tym raporcie.

 

 REUT Schronisko „Avivit” Społeczności Zarejestrowane Towarzystwo Zdrowia Psychicznego

Avivit Hostel, 6 Avivit St., Jerozolima 96508, faks: 02-6432551

E-mail: avivit6@barak.net.il

 

28 czerwca 2011

Do,

M.G.A.R. Firma

Re: Assaf Binyamini, Id. Nr 29547403 – Raport psychospołeczny

Tło ogólne: Assaf urodził się w 1972 roku, jako kawaler, mieszka samotnie w mieszkaniu przy ulicy HaRakefet w ramach chronionego mieszkania (mieszkania chronione) w imieniu koszyka rehabilitacyjnego, utrzymuje się z zasiłku inwalidzkiego na niepełnosprawność umysłowa.

Assaf jest najstarszym synem w czteroosobowej rodzinie. Jego rodzice rozwiedli się, gdy miał osiem lat, relacje między rodzicami podczas ich małżeństwa są opisywane jako trudne. Ojciec ożenił się ponownie i Assaf miał troje przyrodniego rodzeństwa z tego małżeństwa. Po rozwodzie Assaf pozostał z matką i siostrą.

Assaf od dzieciństwa cierpiał na trudności emocjonalne i motoryczne. Po zmianie miejsca zamieszkania w wieku 4 lat przestał mówić. Został skierowany do psychoterapii w przedszkolu terapeutycznym. Assaf był cichym dzieckiem, które zwykło się izolować, popołudniowe godziny spędzał na czytaniu książek historycznych, pracy przy komputerach, jego jedyną aktywnością społeczną były gry w szachy.

W okresie dojrzewania jego stan zdrowia psychicznego znacznie się pogorszył, rozwinął się u niego urojenia prześladowcze (Nieczytelne), m.in. wobec żony ojca. Wystawiono próbę samobójczą i kilkakrotnie był on hospitalizowany w Centrum Zdrowia Psychicznego Geha. Próba jego rehabilitacji została przeprowadzona w schronisku w Petah Tikva, ale zakończyła się niepowodzeniem. Od tego wieku nie był już zintegrowany w żadne ramy, był dzieckiem odrzuconym społecznie, jego dziwne zachowanie powodowało też wielką agresję otoczenia wobec niego, a to jeszcze bardziej pogorszyło jego stan.

We wczesnych latach dwudziestych Assaf cierpiał na różnorodne objawy, z których główne to obsesyjno-kompulsywne, w tym również samookaleczenia – takie przejawy samookaleczenia fizycznego nigdy nie powróciły w ten sposób, ale obecnie Assaf rani siebie sposób, w jaki radzi sobie ze społeczeństwem i otaczającą go rzeczywistością (a jeśli chodzi o tę kwestię – dalsze informacje zostaną podane w sequelu).

W 2004 roku Assaf był hospitalizowany na Oddziale Rehabilitacji w Kfar Shaul, a stamtąd przeniósł się do chronionego mieszkania (mieszkania chronionego) pod eskortą Stowarzyszenia Zdrowia Psychicznego Enosh. Na przestrzeni lat leczenia na Oddziale Rehabilitacji stan jego zdrowia poprawił się, objawy obsesyjno-kompulsyjne znacznie się osłabiły, nie zaobserwowano treści psychotycznych, takich jak urojenia czy omamy. Assaf był eskortowany przez zespół rehabilitacyjny Szpitala Psychiatrycznego Kfar Shaul, nadal był eskortowany w swojej rezydencji przez Stowarzyszenie Zdrowia Psychicznego Enosh, otrzymał leczenie psychiatryczne, jego stan zdrowia psychicznego ustabilizował się i żyje samodzielnie w społeczności.

Assaf przez kilka lat pracował jako wolontariusz w Bibliotece Narodowej Izraela, ale opuścił go z powodu pogorszenia się stanu fizycznego. Następnie Assaf pracował przez około półtora roku w Ha’Meshakem Sheltered Company (2005-2006). Według niego wyjechał z powodu trudności z personelem. Następnie pracował w osłoniętym zakładzie produkcyjnym na HaOman St. i wyjechał z powodu trudności transportowych, próbując dotrzeć do tego miejsca pracy. W latach 2006-2007 następował stopniowy spadek jego kondycji fizycznej i psychicznej i od tego czasu cierpi na nagromadzenie problemów psychicznych i fizycznych – problemy z plecami, problemy trawienne, pogorszenie stanu łuszczycy, problemy ze stawami, cięższe i częstsze ataki lęku. Assaf stracił wiarę w usługi publiczne, twierdzi, że następuje pogorszenie jakości usług i profesjonalizmu pracowników. Zerwał swoje powiązania i relacje ze Stowarzyszeniem Zdrowia Psychicznego Enosh, usiłował eskortować zakwaterowanie za pośrednictwem Kidum

REUT Schronisko „Avivit” Społeczności Zarejestrowane Towarzystwo Zdrowia Psychicznego

Avivit Hostel, 6 Avivit St., Jerozolima 96508, faks: 02-6432551

E-mail: avivit6@barak.net.il

 

Stowarzyszenie, któremu się nie udało. W kwietniu 2007 r. Zwrócił się do Stowarzyszenia Tzohar, prywatnego stowarzyszenia zajmującego się rehabilitacją i rekonwalescencją.

W listopadzie 2007 r. Został skierowany do Reut Community Mental Health Registered Society i został przyjęty jako mieszkanie chronione (mieszkanie chronione) w hostelu Avivit i jest eskortowany przez personel hostelu.

Podczas naszej eskorty, zapewnionej w ciągu ostatnich trzech lat, można zaobserwować pogorszenie stanu zdrowia psychicznego Assaf, a poniżej znajduje się kilka wskaźników dotyczących tego pogorszenia:

  1. Poziom podejrzeń Assafa rośnie, podejrzenie, które nasila się przez pesymistyczny światopogląd, absolutny brak zaufania i wiary w jakikolwiek czynnik terapeutyczny, czy to medyczny, psychiatryczny czy zawodowy. Relacje jakie utrzymuje z pracownikami Hostelu są bardzo stronnicze, odmawia przyjęcia przewodników (instruktorów) z Hostelu i jest skłonny utrzymywać kontakt wyłącznie z pracownikiem socjalnym, którego również uważa za przedstawiciela systemu, który tego nie robi. szukajcie Jego pomyślności.
  2. Pogarsza się tendencja do odosobnienia. Assaf nie jest powiązany z żadnymi ramami społecznymi. Nie utrzymuje przyjaznych relacji międzyludzkich, ani z mieszkańcami Hostelu, ani jak wspomniano powyżej, ani z przewodnikami (instruktorami) z Hostelu, ani z rodziną, od której też się dystansuje, prawie do całkowitego oderwania ( używa się słowa „prawie”, ponieważ jego matka nalega na utrzymanie połączenia pomimo jego oporu). Nie uczestniczy w życiu społeczności, znajduje się w całkowitej samotności w soboty i święta, nie odpowiada na żadną ofertę przyłączenia się do jakiejś ramy, wydarzenia, wigilii świąt i tym podobnych.

Zaplątania i spotkania z czynnikami terapeutycznymi: przez trzy lata, podczas których eskortowaliśmy Assafa, udało mu się wymieniać między kilkoma lekarzami rodzinnymi w HMO, niektórzy z nich wyraźnie szukali jego dobrego samopoczucia, ale nie wiedział, jak rozpoznać to. Kłócił się i kłócił z personelem Społecznej Kliniki Zdrowia Psychicznego w Kiryat Yovel i wprost odmówił kontynuowania tam nadzoru psychiatrycznego. Tam też laska próbowała podejść do niego, ale on tego nie zauważył. Pomimo tego, że to on jest głównym ofiarą tej historii, apelował do wszystkich podmiotów związanych ze zdrowiem psychicznym, aby uzyskać alternatywny nadzór psychiatryczny. Wreszcie, w następstwie naszego apelu do HMO Ir Ganim, osiągnięto pewne porozumienie, wykraczające poza literę prawa, pozwalające na wymagany nadzór w HMO. Jego spotkaniom zawsze towarzyszą dziesiątki listów ze skargami, w tym odwołania do mediów, w odniesieniu do wszystkich czynników, które go leczą: koszyka rehabilitacyjnego, zarejestrowanego stowarzyszenia Reut Community Mental Health Registered Society, National Insurance Institute, HMO i innych.

  1. Bojkot hostelu i stowarzyszenia towarzyszącego: chociaż nadal otrzymuje eskortę w imieniu zarejestrowanego stowarzyszenia zdrowia psychicznego Reut, odmawia samodzielnego przybycia do hostelu, a spotkania odbywają się wyłącznie jako wizyty domowe. Jego podejrzliwość i wrogość są skierowane w stronę personelu i mieszkańców Hostelu, a nawet pisze skargi i bardzo narzeka na samą eskortę. Niemniej jednak istnieje pewien poziom normalnego osądu rzeczywistości i pomimo złości i narzekań powstrzymał się on od rozłączania również relacji z nami.
  2. Rosnący poziom niepokoju: Assaf jest bardzo zaniepokojony swoją nadchodzącą przyszłością, zarówno pod względem zdrowia psychicznego i możliwości zakwaterowania, jak i materialnych i egzystencjalnych. Ten poziom niepokoju sprawia, że ​​żyje w nieznośnym niedostatku i wyrzeczeniu.
  3. Abstynencja i surowość w życiu codziennym: Assaf jest przekonany, że w niedalekiej przyszłości stanie się bezdomny iz własnych rozważań oszczędza energię elektryczną i oszczędza na wszelkich innych wydatkach, dlatego też nie ogrzewa mieszkania zimą, nie podgrzewa jedzenia i nie pozwala sobie na żadne przyjemności i zadowolenie. Oszczędza również, jeśli chodzi o kwestie zdrowotne, takie jak zabiegi dentystyczne lub leki, które mogą złagodzić cierpienia fizyczne i bóle, na które cierpi.

REUT Community Zarejestrowane Stowarzyszenie Zdrowia Psychicznego

Hostel „Avivit”

Avivit Hostel, 6 Avivit St., Jerozolima 96508, faks: 02-6432551

E-mail: avivit6@barak.net.il

 

  1. Obsesyjne angażowanie się w korespondencję i pisanie na każdy możliwy czynnik, który wydaje mu się, że jego historia może poruszyć jego serce, sprawiając, że pomoc w obszernej korespondencji stała się jego życiową praktyką, pisze, fotografuje, a czasami rozprowadza w dziesiątkach kopii. , do biur rządowych, członków Knesetu, periodyków i magazynów, stowarzyszeń, firm prawniczych, podmiotów i podmiotów prywatnych, miejsc prowadzenia działalności i nie tylko. W większości przypadków nie otrzymuje odpowiedzi, w niektórych przypadkach poświęca się mu trochę uwagi – praktyka ta nadawała sens i treść jego życiu. Według niego, dopóki żyje, będzie kontynuował i to jest jego sposób na walkę o prawa, na które zasługuje.
  2. Trudności w dostosowaniu się do miejsc pracy: w całym okresie Assaf zamieniał się kilkoma miejscami pracy, każdorazowo ze względu na trudności lub dostępność lub skargi dotyczące warunków zatrudnienia. Trzeba jednak zaznaczyć, że w ostatnim czasie sam znalazł miejsce, w którym zatrudnia go trzy razy w tygodniu i póki co są z niego zadowoleni. Sam Assaf nie ma wiele wiary w to miejsce, ale na dzień dzisiejszy i od dwóch miesięcy udaje mu się wytrwać.

Podsumowując: nie ma wątpliwości, że jego obraz psychiatryczny nie jest powszechny, jest kilka względnie zachowanych zdolności, takich jak: zdolności poznawcze, zdolności wypowiedzi ustnej i pisemnej, z drugiej strony poważne uszkodzenie psychiczne. Znajduje się w zamkniętym kręgu samotności i rozpaczy. Charakter jego objawów nie pozwala mu na żadną pomoc ani wsparcie, jest przekonany, że cały świat jest przeciwko niemu, nie ma wyjścia, a sytuacja tylko się pogorszy. Nie ma wybuchów psychotycznych w zwyczajowym sensie, ale istnieją napady złości i silna agresja, które obecnie skierowane są głównie na jego matkę, kiedy odważy się go odwiedzić (było znacznie gorzej, gdy mieszkał z partnerem, który cierpiał z powodu jego silnych napadów złości) , w wyniku czego zostaliśmy zmuszeni do zerwania ich partnerstwa mieszkaniowego). Jeśli chodzi o Assafa, wrażenie jest takie, że cała struktura jest hermetyczną paranoidalną strukturą, jego ocena rzeczywistości jest bardzo wadliwa i nieadekwatna, co jest szczególnie oczywiste, gdy nie identyfikuje ludzi, którzy chcą mu pomóc, i odpycha wszystkich. Można zauważyć zanik efektu, aż do braku jakichkolwiek ludzkich emocji, nawet w przypadku bliskich osób czy opiekunów / terapeutów, z którymi ma codzienny kontakt. Dominującą emocją, która go kontroluje, jest rozpacz, która wciąż się pogarsza. Ma to wpływ na jakość jego życia, nie wspominając o skrajnie niskim poziomie życia, w jakim żyje.

Jako osoba, która go eskortuje przez ostatnie dwa lata, oraz z rozmów, które prowadził z psychiatrą, który go leczył, nie ma wątpliwości, że jego trudności behawioralne, problemy psychiczne, napady złości i tym podobne dotyczą i pochodzą z jego zaburzenie psychiczne, a tym samym jego bezceremonialne, obraźliwe i oburzające zachowanie, również należy traktować jako symptom jego problemów, a nie jako ich oddzielną część.

 

Naomi Harpaz

Pracownik socjalny

Hostel Avivit

Ir Ganim.

8) Poniżej znajduje się kilka wyjaśnień / szczegółów dotyczących stanu mieszkaniowego osoby niepełnosprawnej.

  1. Problem finansowania / płacenia czynszu – wiele lat temu (i nie jest jasne, przez kogo, ale podobno jakiś urzędnik państwowy) zdecydowano, że osoby niepełnosprawne mieszkające w gminie mogą płacić czynsz za 770 NIS miesięcznie. Jak wiadomo, ceny domów w Izraelu wzrosły w ostatnich latach, naturalnie podnosząc również czynsz. Ale liczba NIS 770, całkowicie arbitralnie ustalona wiele lat temu bez żadnego wyjaśnienia ani logiki, nie została zaktualizowana.

 

Niestety, nawet po obszernej korespondencji (tysiące, a nawet dziesiątki tysięcy listów i ku żalowi tego autora, liczby te nie są przesadą), wysłanej na każdą możliwą stronę – różne biurka w Ministerstwie Mieszkalnictwa i Budownictwa, inne ministerstwa, np. Ministerstwo Finansów i Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, liczni dziennikarze, z którymi autorka rozmawiał osobiście, liczni prawnicy, a nawet firmy śledcze i ambasady zagraniczne – nic nie pomogło. W rezultacie kwota pomocy nie została zaktualizowana i wielu niepełnosprawnych jest wyrzucanych na ulice, aby umierać tam z głodu, pragnienia lub zimna zimą lub udaru cieplnego i odwodnienia latem.

 

Należy zauważyć, że organizacje prawnicze, takie jak Yedid: The Association for Community Empowerment oraz uniwersytety i kolegia poradni pomocy prawnej, z którymi współpracuje ten autor, nigdy nie są w stanie pomóc z prostego powodu: kwota pomocy w wysokości 770 NIS wynosi zgodnie z obowiązującym prawem, organizacje zajmujące się prawami mogą pomóc zgodnie z obowiązującym prawem. Jedynym adresem, pod którym potrzebne są poprawki legislacyjne, jest Kneset.

Ale sprawy tylko się komplikują: jak wiadomo, przez długi czas (te wersety pisano w piątek 17 stycznia 2020 r.) Izrael uczestniczył w jednej kampanii wyborczej po drugiej, a nawet trzecie wybory, zaplanowane na sześć tygodni, będą niekoniecznie zwiastować ustanowienie funkcjonującego rządu. Należy zauważyć, że nawet gdy Kneset i rząd odpowiedzieli na zapytania tego autora, organizacji niepełnosprawnych i wielu innych w sprawie pomocy, członkowie Knesetu automatycznie kierowali zapytania do organizacji praw człowieka, mimo że członkowie Knesetu są w pełni świadomi, że w tym przypadku organizacje nie są adresem; oni sami są.

  1. Komunikacja z właścicielami mieszkań: istnieje wiele przypadków, w których osoby niepełnosprawne mają trudności z negocjacjami z właścicielami mieszkań z powodu ich niepełnosprawności lub choroby. W tych okolicznościach pracownicy socjalni muszą pełnić rolę mediatorów, a większość pracowników socjalnych nie może tak naprawdę pełnić tej roli w każdym przypadku. Co więcej, głębokie cięcia w ostatnich latach na stanowiskach pracowników socjalnych, a także trudne warunki pracy, niskie wynagrodzenie, częste niewłaściwe traktowanie ze strony rodzin pacjentów – które często nieuzasadnione uznają pracowników socjalnych za odpowiedzialnych za niewłaściwą opiekę. krewni otrzymują – w połączeniu z niemożliwym do wykonania nakładem pracy, który czasami zmusza ich do zaniedbania pilnych lub niebezpiecznych przypadków, dodatkowo utrudnia niepełnosprawnym znalezienie odpowiedniego mieszkania i pomoc pracownika socjalnego.
  2. Środki płatnicze pacjentów – zdarzają się przypadki, w których osoba przenosi się do społeczności po długim okresie pobytu w szpitalu i brakuje jej normalnych nawyków życiowych, takich jak chodzenie do pracy lub branie odpowiedzialności za zarządzanie swoim życiem. Często warunki podpisania umowy najmu, np. Czek gwarancyjny, są nieosiągalne dla osób na tym etapie życia. Wcześniejsze struktury leczniczo-rehabilitacyjne (z których jeden autor korzystał 25 lat temu, kiedy był wypisywany ze szpitala do domu opieki) zostały w ostatnich latach zamknięte lub ograniczyły swoją działalność, uniemożliwiając tym samym rehabilitację osób na tym etapie życia , którzy nie mogą zrobić postępu bez tych krytycznych struktur leczenia i rehabilitacji.
  3. Problemy regulacyjne – w chwili obecnej występuje całkowity brak równowagi w zakresie praw i obowiązków właścicieli mieszkań z jednej strony i najemców z drugiej. Wiele przepisów chroni właścicieli mieszkań przed możliwym nadużyciem okresu najmu ze strony najemców; przeciwnie, nie ma przepisów chroniących lokatorów przed nadużyciami ze strony właścicieli mieszkań. W związku z tym umowy najmu zawierają wiele skandalicznych, drakońskich, a czasem wręcz nielegalnych klauzul, a nie ma przepisów chroniących najemców, którzy są zobowiązani do podpisywania umów. W wielu

 

W przypadkach najemców nie przysługuje ustawowe prawo sprzeciwu wobec szkodliwych klauzul, które muszą podpisać jako warunek najmu nieruchomości, a są oni całkowicie narażeni na kapryśność właścicieli mieszkań, niekiedy nawet w okresie najmu. Jest to oczywiście problem dla ogółu społeczeństwa, ale należy wziąć pod uwagę fakt, że dla grup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, takich jak niepełnosprawni lub chorzy, jest naturalnie trudniej radzić sobie z właścicielami mieszkań w takich okolicznościach.

  1. Trudności w wyjaśnieniach – występują istotne trudności w zakresie poruszanych trudności i ich ujawniania na forum publicznym w celu dokonania niezbędnych zmian. Aktualne priorytety różnych mediów, które nie interesują się tematem, podział na organizacje niepełnosprawne, brak zainteresowania bardzo wielu stron w społeczeństwie, w którym żyjemy, aby brać czynny udział w wysiłkach na rzecz naprawy i poprawy sytuacji. znacznie utrudniają wysiłki zmierzające do podniesienia świadomości społecznej na temat tych problemów w sposób, który zmusi posłów do Knesetu do zmiany przepisów, a nie do dalszego ich ignorowania i nie robienia niczego. Z uruchomieniem kampanii reklamowej wiąże się jeszcze jedna trudność: osoby niepełnosprawne żyjące na rencie nie są w stanie zapłacić ogromnych kwot, jakich domagają się agencje reklamowe za prowadzenie kampanii mającej na celu poradzenie sobie z tą kwestią, a wielkie wysiłki tego autora, by ominąć tę przeszkodę poprzez dołączenie do studenckiego projektu reklamowego nie pomogło, ponieważ uczniowie nie okazali zainteresowania i uznali, że sprawa jest ważna.

 

9) Link do channelelyoutube, który otworzyłem 28 kwietnia 2020:

https://www.youtube.com/channel/UCX17EMVKfwYLVJNQN9Qlzrg

 

10) W dniu 10 sierpnia 2018 r. Przyłączyłem się do ruchu społecznego „Pokonamy” – ruchu, który stara się reprezentować interesy osób niepełnosprawnych, a mianowicie: osób, które cierpią z powodu poważnych problemów zdrowotnych, które nie są wyraźnie zewnętrzne w stosunku do niewidzialności, odmówić praw obywatelskich i socjalnych na bardzo szeroką skalę.

Jego dyrektorką i założycielką ruchu jest Tatiana Kadoczkin, z którą można się skontaktować pod numerem telefonu 972-52-3708001 od niedzieli do czwartku w godzinach od 11 do 20 – z wyjątkiem świąt żydowskich i izraelskich.

Załączam link do strony naszego ruchu: https://www.nitgaber.com/

11) moje numery telefonów:

w domu-972-2-6427757.

cellular-972-52-4575172.

fax-972-77-2700076.

12) Więcej danych osobowych:

Data urodzenia: 11 listopada 1972

Stan cywilny wolny.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.