Przejdź do treści
Home » Prośby o pomoc .

Prośby o pomoc .

Do:

Przedmiot: Programy pomocy.

 

Szanowny Panie/Szanowna Pani,

W dniu 10 sierpnia 2018 r. Dołączyłem do ruchu społecznego „Przezwyciężać” – ruchu, który ma na celu promowanie statusu, jakości życia i praw osób „przezroczystych niepełnosprawnych” – ludzi takich jak ja, którzy cierpią na problemy zdrowotne i poważne niepełnosprawności. nie są wyraźnie widoczne – i w konsekwencji cierpią z powodu bardzo rozległej odmowy praw.

Słyszałem, że duże firmy technologiczne, takie jak Google, Facebook czy Amazon, prowadzą programy pomocy społecznej – do których organizacje te mogą się ubiegać o pomoc finansową, która jest testowana według kryteriów i kryteriów ustalonych przez te firmy.

Szukam bardziej szczegółowych informacji na temat tych programów pomocowych.

Z poważaniem,

Assaf Binyamini,

Kostaryka Street115,

Wejście A-Apartament 4,

Kiryat Menachem,

Jerusalem,

ISRAEL , Zip code: 9662592.

Numery telefonów: w domu- 972-2-6427757.

mobilny-972-58-6784040.

numer faksu-972-77-2700076.

 

Po napisaniu. 1) Założycielką ruchu “Get Over”, do którego dołączyłem, a osobą, która go prowadzi do dziś jest pani Tatiana Kadochkin, z którą można skontaktować się pod numerem telefonu 972-52-3708001.

 

Kontakt telefoniczny z nią możliwy jest w niedzielę

do czwartku w godzinach 11: 00-20: 00 czasu IZRAELA, z wyjątkiem świąt żydowskich i różnych świąt izraelskich.

 

Poniżej znajduje się link do naszej strony internetowej:

https://www.nitgaber.com/

2) Oto kilka słów wyjaśniających na temat naszego

ruch, jak pojawiły się w prasie:

 

Postanowiła to Tatiana Kadochkin, zwykła obywatelka

uformować ruch „Przezwyciężyć” z pomocą tego, co nazywa „przezroczystym niepełnosprawnym”. Do tej pory około 500 osób z całego kraju zebrało się na jego ruch. W rozmowie z Channel 7 Diary opowiada o projekcie i osobach niepełnosprawnych, które nie otrzymują odpowiedniej i wystarczającej pomocy od odpowiednich stron, tylko dlatego, że są transparentne.

Według niej, populację niepełnosprawnych można podzielić na dwie grupy: osoby niepełnosprawne na wózkach inwalidzkich oraz osoby niepełnosprawne bez wózków inwalidzkich. Definiuje drugą grupę jako „przezroczystych niepełnosprawnych”, ponieważ twierdzi, że nie otrzymują takich samych usług, jak osoby niepełnosprawne na wózku inwalidzkim, mimo że są zdefiniowane jako osoby niepełnosprawne w 75–100 procentach.

Tłumaczy, że osoby te nie mogą samodzielnie utrzymywać się na życie i potrzebują dodatkowych usług, do których mają prawo osoby niepełnosprawne na wózkach inwalidzkich. Na przykład osoby niepełnosprawne transparentnie otrzymują niską rentę inwalidzką z National Insurance Institute, nie otrzymują pewnych dodatków, takich jak zasiłek na usługi specjalne, dodatek na eskortę, dodatek na mobilność, a także otrzymują niższy zasiłek z Ministerstwa Mieszkalnictwa.

Według badania przeprowadzonego przez Kadoczkina, te przejrzyste niepełnosprawne osoby są głodne chleba pomimo próby stwierdzenia, że ​​w Izraelu w 2016 roku nie ma ludzi głodnych chleba. W badaniu, które przeprowadziła, stwierdzono również, że wskaźniki samobójstw wśród nich są wysokie. W założonym przez siebie ruchu zajmuje się umieszczaniem osób niepełnosprawnych na listach oczekujących na mieszkania komunalne. Dzieje się tak, ponieważ mówi, że zazwyczaj nie wpisują na te listy, mimo że mają się kwalifikować. Odbywa sporo spotkań z członkami Knesetu, a nawet uczestniczy w spotkaniach i dyskusjach odpowiednich komisji w Knesecie, ale mówi, że ci, którzy mogą pomóc, nie słuchają, a słuchacze są w opozycji i dlatego nie mogą pomóc.

Obecnie wzywa coraz więcej „przejrzystych” osób niepełnosprawnych, aby dołączyły do ​​niej, skontaktowały się z nią, aby mogła im pomóc. Jej zdaniem, jeśli sytuacja będzie się utrzymywać obecną, nie będzie ucieczki przed demonstracją osób niepełnosprawnych, które będą domagać się swoich praw i podstawowych warunków życia.

3) Mój numer identyfikacyjny: 029547403.

4) Moje adresy e-mail: 029547403@walla.co.il

lub: asb783a@gmail.com

lub: assaf197254@yahoo.co.il

lub: ass.benyamini@yandex.com

lub: a32assaf@outlook.com

lub: assaf002@mail2world.com

 5) Ramy terapeutyczne, w których się znajduję:

Stowarzyszenie Reut – Avivit Hostel,

6 Avivit Street,

Kiryat Menachem,

Jerusalem, Kod pocztowy: 9650816.

Numery telefonów w biurach hostelu:

972-2-6432551.

Lub: 972-2-6428351.

Adres e-mail hostelu:  avivit6@barak.net.il

6)Leczy mnie pracownik socjalny z hostelu avivit.

7) Lekarz rodzinny, z którym jestem monitorowany:

Dr. Brandon Stewart,

“Clalit Health Services” – Promenade Clinic,

6 Daniel Janowski Street,

Jerusalem, Zip code: 9338601.

Numer telefonu do biur przychodni: 972-2-6738558.

Numer faksu w biurach przychodni: 972-2-6738551.

8) Wiek 48. Stan cywilny: wolny.

 9) Typ / model komputera domowego:

Processor Intel (R) Core (TM) i5-3470 CPU @ 3.20 GHz

Zainstalowana pamięć (RAM): 8,00 GB

(Można użyć GB 7,88)

Rodzaj systemu-64-bit system operacyjny, processor-based x64

Nazwa komputera: 111886-PC

Wypożyczam go od pierwszego dnia

Monday, December 30, 2019, od firmy “Adaptery komputerowe”.

 

10) Używam systemu operacyjnego

Windows 10

11) Przeglądam sieć za pomocą przeglądarki Chrome i używam znacznego powiększenia znaków na ekranie z powodu problemów ze wzrokiem.

12) Mój ISP: Hot.

13) Data urodzenia:11/11/1972

14) Zaznaczę, że jestem osobą, która mówi po hebrajsku – a moja znajomość innych języków jest bardzo ograniczona. Poza językiem angielskim na średnim i niskim poziomie oraz francuskim na bardzo niskim poziomie nie mam dalszej wiedzy w tym zakresie. Poprosiłem o pomoc prywatną firmę tłumaczeniową do napisania tego listu.

15)Oto raport społeczny napisany o mnie w roku 2011:

 

* Chciałbym zaznaczyć, że przyjechałem na rehabilitację do Szpitala Psychiatrycznego Kfar Shaul w Jerozolimie 8 marca 1994 r., A nie w 2004 r., Jak błędnie napisano w tym raporcie.

June 28, 2011

Do: M.G.A.R. Firma.

Re: Assaf Binyamini, ID. Nie. 29547403 – Raport psychospołeczny

Tło ogólne: Assaf urodził się w 1972 roku, jako kawaler, mieszka samotnie w mieszkaniu przy ulicy HaRakefet w ramach chronionego mieszkania (mieszkania chronione) w imieniu koszyka rehabilitacyjnego, utrzymuje się z zasiłku inwalidzkiego na tle niepełnosprawność umysłowa.

Assaf jest najstarszym synem w czteroosobowej rodzinie. Jego rodzice rozwiedli się, gdy miał osiem lat, relacje między rodzicami podczas ich małżeństwa są określane jako trudne. Ojciec ożenił się ponownie, a Assaf miał troje przyrodniego rodzeństwa z tego małżeństwa. Po rozwodzie Assaf pozostał z matką i siostrą.

Assaf od dzieciństwa cierpiał na trudności emocjonalne i motoryczne. Po zmianie miejsca zamieszkania w wieku 4 lat przestał mówić. Został skierowany na psychoterapię w przedszkolu terapeutycznym. Assaf był cichym dzieckiem, które izolowało się, popołudniowe godziny spędzał czytając książki historyczne, pracując przy komputerach, jego jedyną aktywnością społeczną były gry w szachy.

W okresie dojrzewania jego stan zdrowia psychicznego znacznie się pogorszył, rozwinął się u niego urojenia prześladowcze (Nieczytelne), m.in. wobec żony ojca. Wystawiono próbę samobójczą i kilkakrotnie był on hospitalizowany w Centrum Zdrowia Psychicznego Geha. Próba jego rehabilitacji została przeprowadzona w hostelu w Petah Tikva, ale zakończyła się niepowodzeniem. Od tego wieku nie był już zintegrowany w żadne ramy, był dzieckiem odrzuconym społecznie, jego dziwne zachowanie powodowało też wielką agresję otoczenia wobec niego, a to jeszcze bardziej pogorszyło jego stan.

We wczesnych latach dwudziestych Assaf cierpiał na różnorodne objawy, z których główne to obsesyjno-kompulsywne, w tym także samookaleczenia – takie przejawy samookaleczenia fizycznego nigdy nie powróciły w ten sposób, ale obecnie Assaf rani siebie sposób, w jaki wykorzystuje, aby radzić sobie ze społeczeństwem i otaczającą go rzeczywistością (a jeśli chodzi o tę kwestię – dalsze informacje zostaną podane w sequelu).

W 2004 roku Assaf był hospitalizowany na Oddziale Rehabilitacji w Kfar Shaul, a stamtąd przeniósł się do chronionego mieszkania (mieszkania chronionego) z eskortą Stowarzyszenia Zdrowia Psychicznego Enosh. Na przestrzeni lat leczenia na Oddziale Rehabilitacji jego stan się poprawił, objawy obsesyjno-kompulsyjne znacznie się osłabiły, nie zaobserwowano treści psychotycznych, takich jak urojenia czy halucynacje. Assaf był eskortowany przez zespół rehabilitacyjny Szpitala Psychiatrycznego Kfar Shaul, nadal był eskortowany w swojej rezydencji przez Stowarzyszenie Zdrowia Psychicznego Enosh, otrzymał leczenie psychiatryczne, jego stan zdrowia psychicznego ustabilizował się i żyje samodzielnie w społeczności.

Assaf przez kilka lat pracował jako wolontariusz w Bibliotece Narodowej Izraela, ale opuścił go z powodu pogorszenia się stanu fizycznego. Następnie Assaf pracował przez około półtora roku w Ha’Meshakem Sheltered Company (2005-2006). Według niego odszedł z powodu trudności z personelem. Następnie pracował w osłoniętym zakładzie produkcyjnym przy HaOman St. i wyjechał z powodu trudności transportowych, próbując dotrzeć do tego miejsca pracy. W latach 2006-2007 następował stopniowy spadek jego kondycji fizycznej i psychicznej i od tego czasu cierpi na nagromadzenie problemów psychicznych i fizycznych – problemy z plecami, problemy z trawieniem, pogorszenie stanu łuszczycy, problemy ze stawami, cięższe i częstsze ataki lęku. Assaf stracił wiarę w usługi publiczne, twierdzi, że następuje pogorszenie jakości usług i profesjonalizmu pracowników. Zerwał swoje powiązania i relacje ze Stowarzyszeniem Zdrowia Psychicznego Enosh, próbował eskortować zakwaterowanie za pośrednictwem Kidum

Stowarzyszenie, któremu się nie udało. W kwietniu 2007 r. Zwrócił się do Tzohar Association, prywatnego stowarzyszenia zajmującego się rehabilitacją i rekonwalescencją.

W listopadzie 2007 r. Został skierowany do Reut Community Mental Health Registered Society i został przyjęty jako mieszkanie chronione (mieszkanie chronione) w hostelu Avivit i jest eskortowany przez personel hostelu.

Podczas naszej eskorty, zapewnionej w ciągu ostatnich trzech lat, można zaobserwować pogorszenie stanu zdrowia psychicznego Assaf, a poniżej znajduje się kilka wskaźników dotyczących tego pogorszenia:

  1. Poziom podejrzeń Assaf rośnie, podejrzenie, które nasila się przez pesymistyczny światopogląd, absolutny brak zaufania i wiary w jakikolwiek czynnik terapeutyczny, czy to medyczny, psychiatryczny czy zawodowy. Relacje jakie utrzymuje z pracownikami Hostelu są bardzo stronnicze, odmawia przyjęcia przewodników (instruktorów) z Hostelu i jest skłonny utrzymywać kontakt wyłącznie z pracownikiem socjalnym, którego również uważa za przedstawiciela systemu, który tego nie robi. szukajcie Jego pomyślności.
  2. Pogarsza się tendencja do odosobnienia. Assaf nie jest powiązany z żadnymi ramami społecznymi. Nie utrzymuje przyjaznych relacji międzyludzkich, ani z mieszkańcami Hostelu, ani jak wspomniano powyżej, ani z przewodnikami (instruktorami) z Hostelu, ani z rodziną, od której też się dystansuje, prawie do całkowitego oderwania ( używa się słowa „prawie”, ponieważ jego matka nalega na utrzymanie połączenia pomimo jego oporu). Nie uczestniczy w życiu społeczności, znajduje się w całkowitej samotności w soboty i święta, nie odpowiada na żadną ofertę przyłączenia się do jakiejś ramy, wydarzenia, wigilii świąt i tym podobnych.
  3.   Zaplątanie się i spotkania z czynnikami terapeutycznymi: przez trzy lata, podczas których eskortowaliśmy Assafa, udało mu się wymieniać między kilkoma lekarzami rodzinnymi w HMO, część z nich wyraźnie dążyła do jego dobrego samopoczucia, jednak nie wiedział to. Pokłócił się i pokłócił z personelem Społecznej Kliniki Zdrowia Psychicznego w Kiryat Yovel i wprost odmówił kontynuowania tam nadzoru psychiatrycznego. Tam też laska próbowała podejść do niego, ale on tego nie zauważył. Pomimo tego, że to on jest głównym cierpiącym z powodu tej historii, zwrócił się do wszystkich podmiotów związanych ze zdrowiem psychicznym, aby uzyskać alternatywny nadzór psychiatryczny. Wreszcie, po naszym apelu do HMO Ir Ganim, osiągnięto pewne porozumienie wykraczające poza literę prawa, pozwalające na wymagany nadzór w HMO. Jego spotkaniom zawsze towarzyszą dziesiątki listów ze skargami, w tym odwołania do mediów, w odniesieniu do wszystkich czynników, które go leczą: koszyka rehabilitacyjnego, zarejestrowanego stowarzyszenia Reut Community Mental Health Registered Society, National Insurance Institute, HMO i innych.
  4. Bojkot hostelu i stowarzyszenia towarzyszącego: chociaż nadal otrzymuje eskortę w imieniu zarejestrowanego stowarzyszenia zdrowia psychicznego społeczności Reut, odmawia samodzielnego przybycia do hostelu, a spotkania odbywają się wyłącznie jako wizyty domowe. Jego podejrzliwość i wrogość są skierowane w stronę personelu i mieszkańców Hostelu, a nawet pisze skargi i bardzo narzeka na samą eskortę. Niemniej jednak istnieje pewien poziom normalnego osądu rzeczywistości i pomimo złości i narzekania powstrzymał się on od rozłączania również relacji z nami.
  5. Rosnący poziom niepokoju: Assaf jest bardzo zaniepokojony swoją nadchodzącą przyszłością, zarówno pod względem zdrowia psychicznego i możliwości zakwaterowania, jak i finansowych i egzystencjalnych. Ten poziom niepokoju sprawia, że ​​żyje w nieznośnym niedostatku i wyrzeczeniu.
  6. Wstrzemięźliwość i surowość w życiu codziennym: Assaf jest przekonany, że w niedalekiej przyszłości stanie się bezdomny iz własnych przemyśleń oszczędza energię elektryczną i oszczędza na jakimkolwiek innym wydatku, dlatego nie grzeje jego mieszkanie zimą, nie podgrzewa jedzenia i nie pozwala sobie na żadne przyjemności ani zadowolenie. Oszczędza również, jeśli chodzi o kwestie zdrowotne, takie jak zabiegi dentystyczne lub leki, które mogą złagodzić cierpienia fizyczne i bóle, na które cierpi.
  7. Obsesyjne zaangażowanie w korespondencję i pisanie na każdy możliwy czynnik, który wydaje mu się, że jego historia może poruszyć jego serce, sprawiając, że pomoc w obszernej korespondencji stała się jego życiową praktyką, pisze, fotografuje, a czasem rozprowadza w dziesiątkach kopii, aby Biura rządowe, członkowie Knesetu, periodyki i magazyny, stowarzyszenia, firmy prawnicze, podmioty i podmioty prywatne, miejsca prowadzenia działalności i nie tylko. W większości przypadków nie otrzymuje odpowiedzi, w niektórych przypadkach poświęca się mu trochę uwagi – praktyka ta nadawała sens i treść jego życiu. Według niego, dopóki żyje, będzie kontynuował i to jest jego sposób na walkę o prawa, na które zasługuje.
  8. Trudności w dostosowaniu się do miejsc pracy: w całym okresie Assaf zamieniał się kilkoma miejscami pracy, za każdym razem w związku z trudnościami lub dostępnością lub skargami dotyczącymi warunków zatrudnienia. Trzeba jednak zaznaczyć, że niedawno sam znalazł miejsce, w którym zatrudnia go trzy razy w tygodniu i póki co są z niego zadowoleni. Sam Assaf nie ma wiele wiary w to miejsce, ale na dzień dzisiejszy i od dwóch miesięcy udaje mu się wytrwać.

Podsumowując: nie ma wątpliwości, że jego obraz psychiatryczny nie jest powszechny, istnieje kilka względnie zachowanych zdolności, takich jak: zdolności poznawcze, zdolności wypowiedzi ustnej i pisemnej, az drugiej strony poważne uszkodzenie psychiczne. Znajduje się w zamkniętym kręgu samotności i rozpaczy. Charakter jego objawów nie pozwala mu na żadną pomoc ani wsparcie, jest przekonany, że cały świat jest przeciwko niemu, nie ma wyjścia, a sytuacja tylko się pogorszy. Nie ma wybuchów psychotycznych w zwyczajowym sensie, ale istnieją napady złości i silna agresja, które obecnie skierowane są głównie na jego matkę, kiedy odważy się go odwiedzić (było znacznie gorzej, gdy mieszkał z partnerem, który cierpiał na jego silne napady złości , w wyniku czego zostaliśmy zmuszeni do zerwania ich partnerstwa mieszkaniowego). Jeśli chodzi o Assafa, wrażenie jest takie, że cała struktura jest hermetyczną paranoidalną strukturą, jego ocena rzeczywistości jest bardzo wadliwa i nieadekwatna, co jest szczególnie oczywiste, gdy nie identyfikuje ludzi, którzy chcą mu pomóc, i odpycha wszystkich. Można zauważyć zanik efektu, aż do braku jakichkolwiek ludzkich emocji, nawet w odniesieniu do bliskich osób lub opiekunów / terapeutów, z którymi ma codzienny kontakt. Dominującą emocją, która go kontroluje, jest rozpacz, która wciąż się pogarsza. Ma to wpływ na jakość jego życia, nie wspominając o skrajnie niskim poziomie życia, w jakim żyje.

Jako osoba, która go eskortuje przez ostatnie dwa lata, a także z rozmów, które prowadził z psychiatrą, który go leczył, nie ma wątpliwości, że jego trudności w zachowaniu, problemy psychiczne, napady złości i tym podobne dotyczą i pochodzą z jego zaburzenia psychiczne, a tym samym jego bezceremonialne, obraźliwe i oburzające zachowanie, również należy traktować jako symptom jego problemów, a nie jako ich oddzielną część.

Naomi Harpaz

Pracownik socjalny

The Avivit Hostel

Ir  Ganim.

REUT Community Zarejestrowane Stowarzyszenie Zdrowia Psychicznego

“Avivit” Schronisko

Avivit Schronisko, 6 Avivit St., Jerusalem 96508, Faks:02-6432551

E-mail:avivit6@barak.net.il

 

 

16)Poniżej znajdują się wyjaśnienia / szczegóły dotyczące stanu mieszkaniowego osób niepełnosprawnych.

  1.   Problem finansowania / płacenia czynszu– wiele lat temu (i nie jest jasne przez kogo, ale najwyraźniej jakiś urzędnik państwowy) zdecydowano, że osoby niepełnosprawne mieszkające w gminie mogą płacić czynsz w wysokości 770 NIS miesięcznie. Jak wiadomo, ceny domów w Izraelu wzrosły w ostatnich latach, naturalnie podnosząc również czynsz. Ale liczba NIS 770, całkowicie arbitralnie ustalona wiele lat temu bez żadnego wyjaśnienia ani logiki, nie została zaktualizowana.

 

Niestety, nawet po obszernej korespondencji (tysiące, a nawet dziesiątki tysięcy listów i ku żalowi tego autora, liczby te nie są przesadą), wysyłanej na każdą możliwą partię – różne biurka w Ministerstwie Mieszkalnictwa i Budownictwa, inne ministerstwa, np. Ministerstwo Finansów i Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, liczni dziennikarze, z którymi autorka rozmawiała osobiście, liczni prawnicy, a nawet firmy śledcze i ambasady zagraniczne – nic nie pomogło. W rezultacie kwota pomocy nie została zaktualizowana i wielu niepełnosprawnych jest wyrzucanych na ulice, aby umierać tam z głodu, pragnienia, zimna lub upałów.

 

udar i odwodnienie latem.

 

Należy zauważyć, że organizacje prawnicze, takie jak Yedid: The Association for Community Empowerment oraz uniwersytety i kolegia poradni prawnych, z którymi współpracuje ten autor, nigdy nie są w stanie pomóc z prostego powodu: kwota pomocy w wysokości 770 NIS wynosi zgodnie z obowiązującym prawem, organizacje zajmujące się prawami osób mogą pomóc zgodnie z obowiązującym prawem. Jedynym adresem, pod którym potrzebne są zmiany legislacyjne, jest Kneset.

Ale sprawy się tylko komplikują: jak wiadomo, przez długi czas (te wersety pisano w piątek, 17 stycznia 2020 r.) Izrael był w jednej kampanii wyborczej po drugiej, a nawet trzecie wybory, zaplanowane na sześć tygodni, będą niekoniecznie zwiastować ustanowienie funkcjonującego rządu. Należy zauważyć, że nawet gdy Kneset i rząd odpowiedzieli na zapytania tego autora, organizacji niepełnosprawnych i wielu innych w sprawie pomocy, członkowie Knesetu automatycznie kierowali zapytania do organizacji praw człowieka, mimo że członkowie Knesetu są w pełni świadomi, że w tym przypadku organizacje nie są adresem; oni sami są.

  1.   Komunikacja z właścicielami mieszkań: jest wiele przypadków, w których osoby niepełnosprawne zmagają się z negocjacjami z właścicielami mieszkań z powodu ich niepełnosprawności lub choroby. W tych okolicznościach pracownicy socjalni muszą pełnić rolę mediatorów, a większość pracowników socjalnych nie może tak naprawdę pełnić tej roli w każdym przypadku. Co więcej, głębokie cięcia w ostatnich latach w liczbie pracowników socjalnych, a także trudne warunki pracy, niskie wynagrodzenie, częste niewłaściwe traktowanie ze strony rodzin pacjentów – które często nieuzasadnione uznają pracowników socjalnych za odpowiedzialnych za krewni otrzymują – w połączeniu z niemożliwym do wykonania nakładem pracy, który czasami zmusza ich do zaniedbania pilnych lub niebezpiecznych przypadków, dodatkowo utrudnia niepełnosprawnym znalezienie odpowiedniego mieszkania oraz pomoc pracownika socjalnego.

 

  1. Środki płatnicze pacjentów– zdarzają się przypadki, gdy osoba przenosi się do społeczności po długim okresie pobytu w szpitalu i brakuje jej normalnych nawyków życiowych, takich jak chodzenie do pracy lub branie odpowiedzialności za zarządzanie swoim życiem. Często warunki podpisania umowy najmu, np. Czek gwarancyjny, są nieosiągalne dla osób na tym etapie życia. Wcześniejsze struktury leczniczo-rehabilitacyjne (z których jeden autor korzystał 25 lat temu, kiedy był wypisywany ze szpitala do domu opieki) zostały w ostatnich latach zamknięte lub ograniczyły swoją działalność, uniemożliwiając tym samym rehabilitację osób na tym etapie życia , którzy nie mogą poczynić postępów bez tych krytycznych struktur leczenia i rehabilitacji.

 

  1. Problemy regulacyjne –

obecnie występuje całkowita nierównowaga w zakresie praw i obowiązków właścicieli mieszkań z jednej strony i najemców z drugiej. Wiele przepisów chroni właścicieli mieszkań przed możliwym nadużyciem okresu najmu ze strony najemców; przeciwnie, nie ma przepisów chroniących lokatorów przed nadużyciami ze strony właścicieli mieszkań. W konsekwencji umowy najmu zawierają wiele skandalicznych, drakońskich, a czasem nawet nielegalnych klauzul, a nie ma przepisów chroniących najemców, którzy są zobowiązani do podpisywania umów. W wielu

W przypadkach najemców nie przysługuje ustawowe prawo sprzeciwu wobec szkodliwych klauzul, które muszą podpisać jako warunek najmu nieruchomości, a są oni całkowicie narażeni na kapryśność właścicieli mieszkań, niekiedy nawet w okresie najmu. Jest to oczywiście problem dla ogółu społeczeństwa, ale należy wziąć pod uwagę fakt, że w takich okolicznościach osobom w niekorzystnej sytuacji, takim jak niepełnosprawni lub chorzy, trudniej jest radzić sobie z właścicielami mieszkań.

 

  1. Trudności w wyjaśnieniach– istnieją istotne trudności w odniesieniu do podniesionych trudności i ich ujawnienia na arenie publicznej w celu dokonania niezbędnych zmian. Aktualne priorytety różnych mediów, które nie interesują się tematem, podział na organizacje niepełnosprawne, brak zainteresowania bardzo wielu stron w społeczeństwie, w którym żyjemy, aby brać czynny udział w wysiłkach na rzecz naprawy i poprawy sytuacji. znacznie utrudniają wysiłki zmierzające do podniesienia świadomości społecznej na temat tych problemów w sposób, który zmusi posłów do Knesetu do zmiany przepisów, a nie do dalszego ich ignorowania i nic nie robiąc. Z uruchomieniem kampanii reklamowej wiąże się jeszcze jedna trudność: osoby niepełnosprawne żyjące na rencie nie są w stanie zapłacić ogromnych kwot, jakich żądają agencje reklamowe za prowadzenie kampanii mającej na celu rozwiązanie tego problemu, a wiele wysiłków autora, aby ominąć tę przeszkodę dołączenie do studenckiego projektu reklamowego nie pomogło, ponieważ uczniowie nie okazali zainteresowania i uznali, że sprawa jest ważna.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.